Historia miasta i gminy Kietrz.

Pierwsza wzmianka o nazwie miejscowości Katscher datowana jest z 1266 r. Jak podaję źródła historyczne, nazwa pochodzi od niemieckiego słowa "Ente-rich" (po polsku kaczor). Należy przypuszczać, że miejscowość założył niejaki Kaczor. Pierwsza wzmianka pisana o miejscowości Ketrz (Katscher) położonej nad rzeką Troją pochodzi z 1321 roku. Jest to akt zamiany pól spisany w "Codex Diplomaticus Moraviae". Akt ten wspomina o Kietrzu jako o mieście, toteż rok 1321 uważany jest za rok nadania praw miejskich przez Biskupa Ołomunieckiego Konrada I. W Xi wieku istniała tu osada słowiańska podporządkowana królowi czeskiemu. Za czasów biskupa Brunona (1245-1281) została ona zasiedlona w większości przez Niemców. Kietrz od dawna znany był jako miasto tkaczy. Już w 1539 roku istniało bractwo czeladników Tkackich, a w 1569 roku powstał "porządek cechowy" dla tkaczy. W1784 roku mieszkało w Kietrzu 46 płócienników i 3 sukienników, a w 1840 roku tkano już w 350 warsztatach len i bawełnę, a w 36 wełnę. W 1870 roku przedsiębiorcy z Berlina uruchomili fabrykę Pluszu i Dywanów. Z uwagi na trudności zbytu, ten rodzaj tkactwa zaczął upadać. Żeby zapobiec dalszemu upadkowi miasta, pomóc bezrobotnym tkaczom, pod przewodnictwem starosty powołano zrzeszenie, które miało się opiekować samodzielnymi mistrzami.

W czasach współczesnych tradycje te kultywowały Zakłady Tkanin Dekoracyjnych "Welur", które to w okresie swojej świetności zatrudniały około 2000 ludzi. Obecnie zakład ten już nie istnieje, a tradycje podtrzymywane są przez B.K. Fabrykę Dywanów. Do XVI wieku w mieście przeważała ludność polska, która w wiekach następnych zaczęła ustępować pod względem liczebności. Morawianom i ludności pochodzenia niemieckiego. W 1855 roku Kietrz liczył 2626 mieszkańców, a w końcu XIX wieku ich liczba przekroczyli 4000 ludności.

Po włączeniu w okresie międzywojennym okolicznych wsi, liczba mieszkańców wzrosła do 9032 osób w 1935 roku. Zawierucha lat 1939-1945 obeszła się z miastem łagodnie. Zajęty przez Armię Czerwoną w marcu 1945r. Kietrz został spalony i zniszczony. Większość ludności pochodzenie niemieckiego została wysiedlona, a materiały budowlane uzyskane przy rozgruzowywaniu i burzeniu kolejnych kamienic w centrum miasta wywieziono na odbudowę Warszawy i budowę Nowej Huty. Do zniszczonego, spalonego Kietrza zaczęli napływać nowi mieszkańcy głównie z południowo - wschodniej Polski wysiedlona ludność ze wschodnich terenów II Rzeczpospolitej. Zaczęła się odbudowa miasta i przywracanie go do życia. Obecnie gminę zamieszkuje około 95% ludności pochodzenia polskiego, a około 5% stanowi ludność autochtoniczna. Szczególnie tragicznymi wydarzeniami ostatnich lat w historii gminy Kietrz były powodzie, które powtórzyły się czterokrotnie W roku 1996 część obszaru gminy została dwukrotnie zalana wezbranymi wodami rzeki Troi. w roku 1997 powódź, która dotknęła południową część Polski nie ominęła także Kietrza. Gwałtowne oberwanie chmury 1999 ponownie spowodowało zniszczenia na znacznym obszarze miasta. Do dziś trwa likwidacja skutków tych nieszczęść.